عشق صورتی

چرا دل من اين چنين سخت مي تپد؟

چيست كه در درون من اين چنين غوغا مي كند و مرا به اضطراب مي افكند؟

مثل اين است كه كسي در خانه ي مرا مي كوبد.

راستي چرا چراغ نيمه مرده ي اتاق من

با نور ضعيف خود ديدگان مرا اين چنين خيره مي كند؟

اي خدا!

چرا سراپاي من آرام آرام مي لرزد؟

كيست كه مرا آهسته صدا مي كند؟

هيچ كس!تنها هستم.

فقط ساعت ديواريست كه مي زند!!!!!!!!!!

من و مونا تصميم

گرفتيم براي تنوع تو

 وبلاگ از نقاشي

 هاي من استفاده

كنيم اميدواريم

خوشتون بياد.......

روي قلبم نوشتم

بي تو هرگز
بين من و تو فاصله غوغا مي کنه
تو مثل يه تيکه ابري توي آسمون آبي
پاک و ساده مثل رويا مثل خواب
بگو يکبار
آره يک بار بر مي گردي
يا هنوزم بي تفاوتي
يخ و  سردي
ا ون موقع که خبر مرگ منو مي شنوي
روي خندون تو رو
کاشکي مي ديدم
شونه بالا زدنت
که مهم نيست زياد
و تكون دادن سر
چه کسي باور کرد!!!!

شنونده ی صدای منطق بود یا مست نوای دل؟

دست رد به سینه ی کدامیک می توان زد؟

نمی دانم!

تمامش بسته به نگاه توست که آیا با منی یا با هوس.... 

از رنجي خسته ام كه از آن من نيست....

برخاكي نشسته ام كه از آنِ من نيست.....

با نامي زيسته ام كه از آنِ من نيست....

از دردي گريسته ام كه از آنِ من نيست.....

به مرگي جان مي سپارم كه از آنِ من نيست......

من پرواز نكردم ....من پرپر زدم........

بگذار كسي نداند كه چگونه من به جايِ نوازش شدن

بوسيده شدن ،َگَزيده شده ام

بگذار هيچ كس نداند ، هيچ كس !

و از ميان همه يِ خدايان ، خدايي جز

فراموشي بر اين همه رنج ، آگاه نگردد.

عشق را به من نشان دهيد ....شما كه عشقتان زندگي است.

و خشمتان را به دشمن من......شمايی كه خشمتان مرگ است...

تو ميداني وهمه مي دانند كه زندگي از تحميل لبخندي بر لبان من ، از آوردن برق اميدي در نگاه من ، از بر انگيختن موج شعفي در دل من عاجز است .

تو ميداني وهمه مي دانند كه شكنجه ديدن بخاطر تو ، زنداني كشيدن بخاطر تو و رنج بردن بپاي تو تنها لذت بزرگ من است.

از شادي توست كه برق اميد در چشمان خسته ام مي درخشد. و از خوشبختي توست كه هواي پاك سعادت را در ريه هايم احساس مي كنم.

نمي توانم خوب حرف بزنم، نيروي شگفتي را كه در زير اين كلمات ساده و جمله هاي ضعيف و افتاده پنهان كرده ام،دریاب....دریاب

من ترا دوست دارم ، همه زندگيم و همه روزها وشبهاي زندگيم،‌هر لحظه زندگيم بر اين دوستي شهادت مي دهند، شاهد بوده اند وشاهد هستند،‌

آزادي تو مذهب من است،

آينده تو تنها آرزوي من است.

خوشبختي تو عشق من است،

با تو هر شب خواب شيرين نيلوفرها را به صبح ميرسانم اما تا صبح مي شود كابوس نبودنت نيلوفرها را از خواب مي پراند تا خوابي ديگر تو را منتظر مي شوم.....

در انتهاي بغض بي كسي براي گونه هاي خشك من اشك مي شوي اما چه زود سر مي خوري و مي روي تا گريه اي ديگر تو را منتظر مي شوم.....

در آخر دنيا با تو يكي شدن را فرياد مي زنم اما چه زود سكوت مي كني تا فريادي ديگر تو را منتظر ميشوم.....

در غم غريب چشمانت گم مي شوم چه زود در اوج احساس من پلك مي زني تا احساسي ديگر تو را منتظر مي شوم.....

در شعله ي كلامت مي سوزم و ذوب مي شوم اما تو زود خاموش مي شوي تا كلامي ديگر تو را منتظر مي شوم.....

در نبودنت مي ميرم و فنا مي شوم تو زود مي آيي چون اين بار اگر بر خلاف دلم حركت كني با مرگ و فنا شدنم تو را منتظر مي شوم.....

می گفتی که دوستم داری. ............به تعداد قطره های بارانی که

چرا عهدتو شكستي ؟

باشه حرفي نيست شيطونه منم فرشته هم تو باش.......ولي خودت نميبيني كه بالهات سياهه .......سياهه سياه ......مثله شب......جهنمي

ولي تو بهشت عشق اونا رو راه نميدن........ميدونن اونا نامردن

منو هم راه نميدن آخه من شيطونم........

براي حرفهاي نا گفته!!!!!!!!!!

با روياي گندم و سيب نيلوفرها قد كشيدند و آدمها را سرمشق خويش كردند...

عشق نازل شد تا برترين به خاك افتند و پست ترين سر به افلاك نگه دارند...

عشق با خلسه اش نيلوفرها را به روياي سيب و گندم مي رساند و هوسش آدم را به كابوس زمين...

عشق از اول حوايي بود كه بر سر آدم زد و كشتي اي بود كه بر امواج زندگي نوح حركت كرد.

عصايي بود كه دل موسي را شكافت وآتشي بود كه بر عيسي كشيده شد.شكوه پروازي بود كه محمد(ص) را به معراج رساند...

عشق حماسه اي بود كه خسرو معنايش كرد و جمشيد تجربه اش.بيابابي بود كه مجنون را در خود بلعيد و تيشه اي بود كه بيستون بر دل فرهاد زد...

و حال به ما رسيد...

وما نيز سوگند ياد ميكنيم كه به حرمت دلهاي پاكي كه تاريخ عشق را پر آوازه كرد عاشقانه به عشق جلوه ي قداست بخشيم.

تو ميروي و من فقط نگاهت ميکنم تعجب نکن که چرا گريه نميکنم

بي تو يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما

براي تماشاي تو

همين يک لحظه باقيست

 جان تو تقصير من نيست اگه دود آهم چشمام و مه آلود مي كنه ... مي دوني هوا شبيه شرجي شماله ... گرم و عاشقونه ... هوس خوابيدن رو ماسه هاي هميشه داغ ، هوس خاك شدن با دستهاي تو ، تو سا حلاي بي چراغ هوس بوسه هاي بي پايان ... هوس شبهاي آتشين ...  ص): هوس هر چي كه از تو بود ... هواي گرم ... لبهاي گرم ... آبهاي گرم ... گرمترين خاطره هام از شماله و از تو ... شمال صورت تو ، چشمات ، ابروهات ، پيشوني بلندت ... خاطره ... خاطره ... خاطره ... راديو دريا ... ايستگاه سنگي ... متل قو ... جنگل ... دوهزار سه هزار ... صد هزار داد از اين دل كه دخيل عشقش و به چشماي تو بست ... قشنگترين اشتباه عمرمي ... دلم مي خواد اشتباهمو دوباره تكرار كنم ... نگو نه ... اشتباه نكن بذار اشتباه كنم ... چرا من و غمگين مي خواي ؟ چرا ؟ چرا شادم نمي خواي ؟ چرا ؟ خسته ام ... خسته ام از هر چي كه خودت مي دوني ... از اين همه حس لا مصب كه نمي دونم چيه خسته ام ... از اينكه حسم و نمي فهمي خسته ام ... از بي تو ... با تو بودن خسته ام !!! از هر چي كه من و به خاطره هات وصل مي كنه خسته ام .. نذار آخرين هق هقاي اين هميشه تنهاي بزرگ رو زمين بمونه ... نذار ...! من فقط به خاطر توئه كه مي خوام بزرگ شم ... مي خوام انقدر بزرگ شم كه نتوني نبينيم ! اصلا نفهميدم چي شد ... بزرگ شدم ... يه هويي شد مگه من چقدر بچه گي كردم ... دلم گرفته چرت و پرت مي گم ... تو ببخش ...هر چند كه بخشش تو قاموس بي ناموس تو معني نداره .... آخ ... آخ ... آخ ...آخ ! اين هوا ، چه روزايي و ، چه آرزوهايي و به يادم مياره .. . دلتنگم دلتنگم ! بفهم از غربت قلمم ... از بغض جوهر ... از ... تو مي گفتي هيچ وقت دلت تنگ نميشه ... بهت حسوديم ميشه... دلگيرم از تو ... از شمال ... از حنوب ... از جنوب صورت تو كه حتي براي خداحافظي هم نفشردمش حتي يك نفس